ZAMAN SADECE BİRAZCIK ZAMAN

Ağu 18

ZAMAN SADECE BİRAZCIK ZAMAN

Mış gibi yaşanamamışlıklarla dolu hayatlar içinde yaşamış gibi yapmaya doyamadan devam edip geçiyor zaman…Ne bırakıyor ne de içine alıyor…Ordan oraya sallıyormuş gibi yapıyor.Olmuş gibi olduramadıklarla doluyor.İnsan bu pes etmeye meyili yok.Kuyruk dik olacak , güzelmiş gibi gösterecek ama içten içe güçsüzlüğünü bilecek…Yine de yenilmeyecek…Yenilmemiş gibi yapıyor olmak da buna dahil…Dahil olamadığı hayatı anlamlandırması ve buna çaba harcaması da cabası…Ne güldürüyormuş gibi ne de ağlatıyormuş gibi…Ne olduğu belirsiz anlam yüklenmeyi bekliyormuş gibi…Aşık oldum diyorsun sonra olmuşsun sandığını anlıyorsun , mutluyum diyorsun zaman mutluymuş gibi yaptığını yüzüne çarpmak için hiç de gecikmiyor , mutsuzmuş gibi oluyorsun o da geçiyor…Ait olmak istiyorsun; bir kişiye , bir hayata , bir zamana , bir anıya , bir geçmişe bir de geçememişlere…Olamıyorsun oldurmuyor işte hayat.Sen yine başa dönüyorsun sanıyorsun ama yerin değişmemiş gibi görünse de büyüyorsun.O yerde o kişi olamıyorsun…Olamamışlığın da dibini görüyorsun ve bir şerefe daha diyor yola devam ediyorsun…İnsan özlüyor…Geçmişi , geçip gitmişi , bitmişi , yitmişi…Ama vazgeçmiyor.Seviyor , bağlanıyor ,yeni diyor ve yineleniyor.Yine özlüyor…Kayboluyor…Kayboldukça kendini hatırlıyor.Asıl olarak kendini özlediğini anlıyor…Anlıyor da zaman bu acımasız…Geçmiş gitmiş…Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmuyor…

 



 

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir